Mój homelab w 2026: Proxmox + Talos + Kubernetes w domu
Po co komu homelab?
Krótko: bo wszystko, za co płacisz w chmurze abonament, możesz mieć u siebie. Filmy i seriale bez Netflixa (Jellyfin), dokumenty bez Google Drive (Paperless), notatki bez Notiona (Trilium), wyszukiwarkę bez śledzenia (SearXNG), własny GitHub (Gitea). A po drodze uczysz się technologii, za które firmy płacą naprawdę dobre pieniądze: Kubernetes, GitOps, sieci, storage.
Ten wpis to przegląd całości — w kolejnych odcinkach rozbiorę poszczególne elementy na części.
Fundament: Proxmox + Talos Linux
Całość stoi na Proxmoxie (wirtualizacja), a na nim trzy maszyny wirtualne tworzące klaster Kubernetes:
- cp1 — control plane (mózg klastra)
- w1, w2 — workery (tu żyją aplikacje)
Systemem operacyjnym węzłów nie jest zwykły Linux, tylko Talos Linux — minimalistyczny system stworzony wyłącznie do Kubernetesa. Nie ma SSH, nie ma shella, nie ma pakietów. Całość konfiguruje się deklaratywnie przez API (talosctl). Brzmi ekstremalnie, ale efekt jest taki, że węzłów praktycznie nie da się „zepsuć ręcznie” — a aktualizacja całego klastra to trzy komendy.
Wersje na dziś: Talos 1.14.5, Kubernetes 1.37.
Warstwa klastra
- Cilium — sieć między podami (CNI)
- MetalLB — adresy IP dla usług w sieci domowej (load balancer bez chmury)
- Traefik — reverse proxy; każda aplikacja dostaje własny adres typu
nazwa.home.mojadomena.org - Longhorn — rozproszony storage; dane replikowane między węzłami, backupy lecą do Cloudflare R2 (S3)
- AdGuard Home — DNS z blokowaniem reklam dla całej sieci + lokalne rozwiązywanie domen
- Cloudflare Tunnel — kilka usług wystawionych publicznie bez otwierania portów na routerze
Co na tym działa — ponad 35 aplikacji
Media i TV: Jellyfin (własny „Netflix”), qBittorrent, MeTube (ściąganie z YT), Threadfin + własny generator EPG (telewizja IPTV z programem — temat na osobny wpis, nazwa bloga zobowiązuje 😉).
Dokumenty i wiedza: Paperless-ngx (skany i dokumenty z OCR), Wiki.js, Trilium, Stirling PDF.
Narzędzia dev: Gitea (własny git), code-server (VS Code w przeglądarce), n8n (automatyzacje), IT-Tools.
Monitoring: Prometheus + Grafana + node-exporter + eksporter Proxmoxa, Uptime Kuma, Dozzle (logi na żywo).
Publiczne: strona domowa, CV, portfolio, SearXNG — przez tunel Cloudflare.
Jedno logowanie do wszystkiego: SSO
Przy kilkunastu aplikacjach logowanie do każdej osobno to udręka. Rozwiązanie: Authelia + LLDAP — własny, darmowy single sign-on. Wchodzisz na dowolną chronioną aplikację, logujesz się raz, działa wszędzie. Do tego własne logo na stronie logowania, bo czemu nie.
GitOps: klaster, który odbudowuje się sam
Najświeższy etap: Flux. Cała konfiguracja klastra — każdy deployment, każda usługa — leży w repozytorium git (na własnej Gitei). Zmiana w klastrze = commit + push, Flux sam wdraża. Ręczne grzebanie kubectlem? Flux to cofnie w 10 minut, bo git jest jedynym źródłem prawdy.
Efekt praktyczny: gdyby klaster dziś spłonął, odbudowa to w zasadzie flux bootstrap + przywrócenie wolumenów z backupu. Nie „tydzień odtwarzania z pamięci”, tylko godziny.
Czego się nauczyłem (na własnej skórze)
- Limity pamięci w Kubernetesie to nie opcja, tylko konieczność — klaster bez ustawionych requests potrafi zjeść sam siebie (o wielkiej awarii OOM będzie osobny wpis, bo to historia na dobry thriller)
- Storage rozproszony (Longhorn) wybacza awarię węzła, ale nie wybacza braku RAM-u
- Split-DNS (inne odpowiedzi DNS w domu, inne w internecie) to temat, który ugryzie każdego self-hostera — też dostanie swój odcinek
- Dokumentuj wszystko na bieżąco. Dziennik zmian uratował mnie więcej razy, niż umiem zliczyć
Co dalej na blogu
Planowane odcinki: anatomia awarii OOM • SSO z Authelią krok po kroku • GitOps z Fluxem i Giteą • split-DNS z AdGuardem i tunelem Cloudflare • domowa telewizja: Threadfin + EPG + Jellyfin.
Masz pytania albo własny homelab? Napisz w komentarzu — chętnie porównam notatki.

Komentarze
Prześlij komentarz